مسلمانانى كه از ميدان فرار نكردند ، مثل پيامبر و على عليه السلام وعدهء ديگر از مسلمانان فداكار ، از اين موقعيت بهره‌بردارى كردند . سرانجام حضرت على عليه السلام ده تن از پرچمداران سپاه كفر را به هلاكت رساند ، تا جايى كه پرچم كفار بر زمين افتاد ، و انها با خوارى ، راه گريز در پيش گرفتند . پس از اين ، مسلمانان غنايم زيادى به چنگ آوردند ، اگرچه در اين جنگ خسارتهاى جبران‌ناپذيرى نيز متوجه مسلمانان شد همچون شهادت حمزه بن عبدالمطلب پهلوان و دليرمردى كه پس از پيامبر و على عليه السلام ، سوّمين فرماندهء سپاه اسلام به شمار مىرفت . پيامبر اسلام پس از شهادت حمزه وى را « سيّد الشهداء » ناميد . تعقيب دشمن ابوسفيان باقيماندهء سپاه خود را در محلى بين مكّه و مدينه جمع كرد . پيامبر با آنكه خسارتهاى جنگى سنگينى را متحمل شده بود ، و يارانش نيز دشواريهاى فراوانى را تحمل كرده بودند ، به تعقيب ابوسفيان پرداخت . پيامبر به مكانى به نام « روحاء » رسيد و چون به ابوسفيان دست يافت وى از هيبت آن‌حضرت دچار ترس و بيم شد و به مكّه گريخت . اين حركت پيامبر به انگيزهء كسب قدرت و روحيه ، آن هم پس از شكست احُد ، و نيز بازگرداندن موقعيت و ارج سپاه اسلام در دل كفار از اهميت فراوانى برخوردار بود . فرار پس از مدتى ابوسفيان هزار مرد جنگى گرد آورده همراه با آنان به سوى مدينه حركت كرد . چون پيامبر اين گزارش را دريافت كرد از مدينه خارج شد